Ondernemen en rondjes Dierdonk

Zo’n twee jaar geleden, in de zomer, op vakantie, had ik weer wat tijd in gepland om naar mijn doelstellingen te kijken. Zakelijk, privé, gezondheid, relaties, leren: dat.
Ik schreef toen onder andere op “ik ren voor 31 december van dit jaar rondjes Dierdonk”. Dat is de wijk waarin ik woon. In de wijk is een route voor hardlopers gemaakt. 8 kilometer is het rondje. Toen ik die doelstelling zag staan begon ik te lachen. Ik. Rondjes Dierdonk. Hardlopen. Haha. Ik voel me niet bepaald een hardloper.
Maar ja: ik wilde wél iets meer dan wat ik tot dan toe deed op sportief vlak. En hardlopen is lekker laagdrempelig en dat komt mooi uit i.r.t. mijn ondernemerschap waarin ik vaak flexibel moet zijn in tijd en plaats.
Okay. Daar ga je dan. Hardlopen. Wat moet je weten? Wat moet je doen? Wat moet je kopen? Hoe bouw je zoiets op? Ik ging aan de slag. Een paar kilometer werd 8 kilometer. Precies het aantal kilometers van het rondje Dierdonk. Toen 10 kilometer. 12. 14. Met de sportschool hardlopen in een groepje en trainen voor de halve marathon! 16 kilometer. Van 10 kilometer per uur naar 10,5 kilometer per uur. 11 kilometer per uur. 11,5 kilometer per uur!
Afgelopen zomer had ik inmiddels mijn doelen bijgesteld: “ik ren de halve marathon van Eindhoven in 1:50:55 uur!” En dat lukte! Dat wil zeggen: ik zat tot 4 weken voor de halve marathon begon op dat schema. Ik zou het halen in die tijd! Totdat ineens een spiertje in mijn kuit scheurde. PATS!
Einde halve marathon….
Maanden rust moeten nemen. Bezoekjes aan de fysio. Osteopaat. Huisarts. Verschillende masseurs. Podotherapeut. Sportarts. Ziekenhuis. Scan. Sportfysio. Opbouwen weer. Voorzichtig. Elke keer weer een beetje extra. En nu? Vanmorgen weer een rondje van een half uur gerend. Op naar de halve marathon van Eindhoven 2017. En de tijd? Precies…. We gaan ervoor.
Als ik de vergelijking maak met ondernemen is het precies hetzelfde. Je hebt een idee. Iets waar je nog niet precies van weet hoe iets moet. Hoe iets werkt. Hoe iets gaat en wat je daar voor nodig hebt. Welke middelen. Welke technieken. Welke coaches en mentoren. Maar je wilt het wel. Dat voel je. Ook al voelt het misschien ongemakkelijk en niet realistisch.
Maar je gaat. Proberen. Aan de slag. Ontdekken hoe het moet. Hoe het kan. Je komt in aanraking met leuke mensen. Mensen die je kunnen helpen. Inspireren. Je gaat vooruit! Je gelooft erin! Je staat vroeg op, gaat lekker knallen! En …..
Gaat op je plaat. Je wordt tegen gewerkt. Lijkt het. Er zijn mensen die om je idee lachen. Die je product of dienst afkeuren. Die jaloers zijn. Die je vertrouwen naar beneden halen. Waarom ze dat doen weet ik niet precies. Maar het gebeurt.
Zo lang je blijft geloven in je droom, je ambitie, komt het goed. Ooit. Als je lang genoeg leeft. Soms komt het snel. Soms duurt het wat langer. Maar waar het om gaat? Dat je iets bereikt! Dat je voldoening hebt! Dat je groeit als mens. Als onderneming. Dat je een bijdrage levert. En dat je (zo) wordt onthouden. En dat je met he naasten kunt genieten van wat je hebt bereikt. In overvloed, gezondheid en geluk. En dat maakt alles de moeite waard.

Moraal van het verhaal in populaire taal? Feel the fear and do it anyway. Fortune favors te brave: Go for it!

IMG_0498

Advertenties

Dankbaar zijn

Afgelopen zomer/jaar waren mijn vriendin, Yvonne en mijn 2 zonen, Lucas en Oscar, 3 weken op vakantie. Naar Oostenrijk en Italie. Wat een luxe. 3 weken, fantastisch weer, veel gewandeld, mooie dingen gezien, prachtige bergen, heerlijk gegeten, wijn gedronken bij een authentieke wijnmakerij: fantastisch.

Toen we een week op vakantie waren, las ik op mijn i phone dat er in Oostenrijk, waar wij toen zaten, een vrachtwagen met 71 dode vluchtelingen was gevonden. Vluchtelingen uit Syrie, Pakistan, Iran. Een vrachtwagen met mannen, vrouwen en kinderen…

Daarna zag ik op facebook een bericht waarin een foto te zien was van een aangespoeld kind, een vluchteling. En een foto van een man met 2 kinderen in zijn armen. Een stoere, grote man. Hij huilde. Hij was bang. Dat zag je. Hij was ontroerd, bedroefd maar vooral angstig. Omat hij niet wist wat er met hem en zijn kinderen ging gebeuren.

De dag dat ik dat las, vertrok ik met ons gezin van Oostenrijk naar Italië, omdat het daar wat mooier weer was. We hadden niets geboekt: we konden gaan waar het weer ons bracht. Het was 3 uur rijden. Op het einde van de rit, begonnen de kinderen wat te miepen. Ik raakte geïrriteerd door het asociale rij gedrag van de Italianen. Toen we het appartement binnen kwamen waren er geen handboeken om de was af te doen, was er geen kurketrekker om mijn o zo verdiende glas witte wijn te openen, er was geen supermarkt in de buurt….

Ik was gefrustreerd. Ik had vandaag alles gedaan om een goede partner en vader te zijn: de moed erin gehouden, slaap kindje slaap gezongen voor de kids, boodschappen en koffers gesjouwd, ga zo maar door…

En nu zit ik deze blog te typen. En waarom? Je weet het al he?

Dus: ik heb Yvonne vastgepakt en ik heb haar bedankt voor de dag. Dat we gezond zijn, dat we twee kindjes hebben die gezond zijn, dat we veilig en snel van punt A naar B zijn gegaan.  Dat onze kinderen alleen maar huilen omdat ze moe zijn van de reis die goed afloopt. Je kunt zo heel lang doorgaan met dankbaar zijn!!

Dus ik voelde me schuldig. En meteen weer dankbaar. Dat ik niet in die situatie zit. Dat ik niet die vader ben die wanhoopt maar alleen maar te maken heeft met kleine, hele kleine, probleempjes. En meer niet. Meer niet! Ik hoop als je deze blog leest dat je bewuster wordt van hoe goed je het hebt.

Blije eikels!

van Sinterklaas, euh…. van mijn lieve zus Miranda dit boekje gekregen. Geschreven door Jeroen Busscher. Super leuk en vlot geschreven!

Blije eikels wordt door Busscher als een geuzen naam gebruikt: het zijn mensen die eigenlijk altijd vrolijk zijn, positief. Weet je wel: van die blije positieve mensen waarbij altijd alles goed gaat. Die mensen. Busscher stoort zich er aan de ene kant aan. Aan de andere kant merkt hij ook op dat “dat soort mensen”  wél vaker succesvol zijn en ook daadwerkelijk een leuker leven leiden.

Dat is interessant! In dit boekje ontrafelt Busscher de blije eikels. Hij beschrijft ze en geeft aan waarom ze doen wat ze doen, wat hen kenmerken zijn en waar de “geheimen” zitten. En één ervan is dat ze een plan maken voor hun leven….

Leuk: zeker het lezen waard! 8!

Over het publiceren van je boek – Maarten Carbo

Enige tijd geleden ben ik begonnen met het schrijven van mijn eerste boek. In het begin kwam het vrij vaak voor dat het in de la terecht kwam omdat ik andere prioriteiten had en/of omdat ik niet precies wist welke stappen ik moest zetten en/of omdat ik niet de inspiratie had om verder te schrijven. vorig jaar, 2014, kreeg ik die inspiratie wel. Op vakantie in Noorwegen. Ik was als een dolle aan het typen en wist wat ik waarom wilde vertellen.

Het boek kwam in een sneltreinvaart en eind 2014 besloot ik om het medio 2015 uit te brengen. Veel van de stappen die ik moe(s)t nemen heb ik met GBV gedaan: Gezond Boeren Verstand. Maar ja, daar red je het niet helemaal mee dacht ik.

Dus: boeken gekocht om te kijken waar ik (mogelijk) tegen aan zou lopen en wat de adviezen zijn om een boek succesvol uit te geven. Het boek van Maarten Carbo – over publiceren van je eigen boek – bracht me veel inzichten:

– waar moet een goede titel aan voldoen?

– welke uitgeefplatforms zijn er en wat zijn hun voor- en nadelen?

– welke (winkel) prijs moet je vragen en hoe kun je deze berekenen?

– laat je boek altijd grondig redigeren. Niet alleen op spelling en stijl, maar ook op zaken als verwijzingen, logica, enz enz

– welke oplage is handig?

Van A tot Z krijg je uitleg. Mooi boekje! Nu dat van mij nog 😉

Punt? 8